We besteden uren aan het optimaliseren van harsen en pigmenten, maar we verwachten dat defoamers foutloos presteren in welke chemische chaos we ze ook in gooien.
Stel je dit scenario voor: na drie maanden ontwikkeling gaat je formule eindelijk in productie, maar wordt tijdens de coating tegengekomen aan dichte clusters van kraters.De bestellingen vertragen.Alle ogen zijn op jou gericht, de formuleerder.
Wat is je eerste reactie?
Als je bent zoals 90% van de formuleurs, komt het antwoord instinctief: het is de ontfoener.
Maar als we die ontfoener een kans geven om te pleiten, wat zou hij dan zeggen?
Als we dichterbij zoomen, komt er een harde waarheid naar voren: schuimverwijzers maken geen defecten. Ze reageren gewoon wanneer de samenstellingsomgeving om hen heen verandert.
Als een schuimverwijder niet meer compatibel is met het systeem, wordt hij naar het coatingsoppervlak gestuurd en vormt een laagspanningsplek.De omringende hoogspanningscoating trekt weg, en een krater wordt geboren.
Het is net als olie in een glas water gooien.
De echte vraag is: Waarom wordt het afgewezen?
Is de harspolariteit verschoven? is de oplosbaarheid van het oplosmiddel afgenomen? is de emulsie deeltjesgrootteverdeling gedreven?Maar ze zijn precies waar de oorzaak ligt.
Maar hier is de vangst: wie heeft tijd om deze variabelen te achtervolgen?
Op een productielijn is tijd geld, het woord 'niet-conform' in een QC-rapport heeft meer gewicht dan elke technische diepe duik, dus we ontwikkelen een gewoonte van vervanging.
Het vervangen van harsen is te ingewikkeld. Het vervangen van oplosmiddelen vereist hervalidatie. Het aanpassen van neutralisatoren heeft golvende effecten. Dus we gaan naar het enige onderdeel dat flexibel genoeg lijkt om te vervangen: de schuimverwijzer.
Het klinkt logisch, maar het laat een belangrijk feit over het hoofd: de schuimverwijder is een van de kleinste componenten in de formulering en door zijn flexibiliteit is hij het meest gevoelig voor veranderingen in het milieu..
Het gebruik van defoamer aanpassingen om de vorm van de maskering drift is als het aanpassen van de achteruitkijkspiegel om een verkeerde uitlijning van het stuur te verbergen.Maar je kunt niet elke meter coating voor de gek houden die van de lijn rolt..
Als leverancier van schuimverwijzers ben ik vaak in een dilemma terechtgekomen.
Als een klant belt en zegt: "Jouw schuimverwijder veroorzaakt problemen", is mijn eerste instinct defensief. Ik wil bewijzen dat het product foutloos is. Ik wil de schuld verschuiven.
Maar na verloop van tijd heb ik geleerd dat verdediging nutteloos is.
Zelfs als ik bewees dat mijn schuimverwijder onschuldig is, is de klant nog steeds niet aanwezig.
Nu stel ik een andere vraag: is er onlangs iets veranderd in uw formulering?
Ik geloof echt dat 90% van de problemen met de schuimverwijzer zich buiten de schuimverwijzer zelf voordoen.Een klant helpen de echte variabele te identificeren is veel waardevoller dan hem tien nieuwe vaten product te verkopen.Zelfs als het niet klinkt als iets wat een verkoper zou moeten zeggen.
Dit is precies wat ik ben gaan noemen formule beheer.
Stewardship betekent niet wachten tot er problemen zijn voordat u reageert. Het betekent regelmatige controles uitvoeren: een volledige formulering review elk kwartaal.Opvolging van bronnen van oplosmiddelenvoorziening- Bewaking van de opslagstabiliteit in de tijd.
Het klinkt misschien saai, maar de waarde ervan ligt in deze verschuiving: je reageert niet langer op problemen, maar controleert proactief het lot van je formulering.
En die schuimverwijzers die je ooit vervangt hebt, hoeven geen zondebokken meer te zijn... omdat je de variabele drift vroeg hebt ontdekt... en aangepast voordat het een ongeluk werd.
Dus de volgende keer dat de rij stopt en alle ogen op jou gericht zijn, zal je eerste instinct niet zijn:
In plaats daarvan open je dat inspectieverslag en zeg je:
Ik denk dat ik weet waar het probleem is.
En dat is wat het betekent om een formuleerder te zijn.
Uw bericht moet tussen de 20-3.000 tekens bevatten!
