EZHOU ANJEKA TECHNOLOGY CO.,Ltd

Experimental formula for epoxy floor paint Raw material Amount Remark Epoxy Resin: Nan Ya 128 23   Anjeka 6110 0.3 dispersant AGE 3 Reactive benzyl alcohol 2   PM 2 Propylene glycol methyl ether heavy calcium 54 800 mesh wax powder 0.2   Anjeka 4410 0.3 anti-settling agent Anjeka 7331A 0.2 leveling agent Anjeka 5680A 0.3 defoamer White paste 10   Black paste 2   C-19/xylene = 7:3 22 curing agent   Improvement of Anti-Settling Properties in Epoxy Floor Coatings by Post-Adding Anjeka 4410

Een coating kan een perfecte formulering hebben, een onberispelijke toepassing en een ideale behandeling, maar toch prematuur falen.onzichtbare laag van besmettingHet negeren van deze tijdbom maakt de adhesiebeloften hol en maakt van kwaliteitscontrole een kostbaar gokspel.   1De drie gezichten van het falen: hoe het type besmetting het resultaat bepaalt De chemische en fysieke vorm bepaalt de specifieke storingsmodus, waardoor de sterke punten van je coating kwetsbaar worden. Biologische films (oliën, silicium, schimmelvrijstelling):Deze vormen eenzwakke randlaagDe coating drijft letterlijk op de top, niet in staat om intiem contact te bereiken. Deeltjes (stof, roest, winkelschroot):Deze fungeren alsfysieke gebreken en spanningsconcentratorenZe leiden tot folie-onvolmaaktheden, punt-roest (vroege corrosiecellen) en drastisch verminderde barrière eigenschappen. Oplosbare zouten en vocht:Dit zijn...vertraagde actie, destructieve krachtenAls ze onder de film zitten, veroorzaken ze osmotische blaren en corrosie van de onderfilm maanden na het aanbrengen, vaak lang nadat het werk is afgesloten. De “perfect” coating is machteloos omdat het is ontworpen om zich te binden aan een schoon, reactief substraat “niet aan een inerte of interfererende verontreinigende stof. 2De nieuwe missie van de formuleerder: het ontwerpen van "oppervlakt tolerantie" Deze realiteit vraagt om een verandering in de ontwerpfilozofie.Onvolmaakte realiteitDit betekent bouwen."oppervlaktetolerantie"in de chemie zelf: Agressief natmaken en penetreren:Met behulp van gespecialiseerde oppervlakteactieve stoffen en chemie met lage oppervlaktespanningverplaatsen van dunne oliefilmsen natte micro-ruwheid, het verzekeren van het eerste contact. Reactieve binding:In te schrijvengeavanceerde adhesiepromotorenmet een vermogen van meer dan 10 Wzelfs doorDe Commissie is van mening dat de Commissie in de eerste plaats de nodige maatregelen moet nemen om de verontreiniging te voorkomen. Flexible, stressverlichtende films:Het ontwerpen van harssystemen met geoptimaliseerde modulus en verlenging tothet absorberen van spanningsconcentratiesGevormd door ingebedde deeltjes, waardoor microkrakken en verlies van hechting voorkomen worden. Een laag met een hoge oppervlaktetolerantie is geen vervanging voor een goede voorbereiding.veiligheidsnetvoor de variabiliteit van de applicatie in de echte wereld. 3Conclusie: Van een goede artiest naar een goede partner. De uitdaging is duidelijk: onze formuleringen moeten de kloof overbruggen tussen perfectie in het laboratorium en complexiteit op het werkveld. De kritieke vraag voor elke formuleerder of specificator is niet langer alleenHoe werkt het op een schoon paneel?Maar...Heeft mijn systeem deze elementen van intrinsieke tolerantie? Als dat niet het geval is, is de weg naar voren een doelbewuste verschuiving van het streven naar maximale prestaties onder ideale omstandigheden naar het waarborgen van de optimale prestaties.robuuste, betrouwbare prestaties op realistische oppervlakken. De ultieme test ligt niet in het laboratoriumrapport, maar in de oppervlaktetolerantie. Geconfronteerd met onvoorspelbare veldfouten?Laten we bespreken hoe het ontwerpen voor oppervlaktetolerantie veerkracht kan opbouwen in je volgende formulering. #coatings #adhesies #oppervlaktevoorbereiding

Het verdikkende effect van een gemodificeerd thixotrope polyurea-middel op het PVC-harsysteem Testformule Grondstoffen Bedrag       PVC-harspasta 100       thixotrope stof 0.6       Proefprocedure 1.Begin met het onderwerpen van de pasta aan een hoge snelheid van 4000 tpm gedurende 25 minuten, totdat de temperatuur van de pasta 60°C bereikt. 2Laat het dan 15 minuten staan.   3Ten slotte wordt het thixotrope middel toegevoegd, dispersieert bij 1500 R/min gedurende 10 minuten en wordt het vervolgens verwijderd.   4.De viscositeit worden gemeten en na 24 uur gemeten Resultaten   Anjeka4410 Anjeka4410S Concurrerend product 410 Vlak Aanvankelijke viscositeit (25°Cmpa.s) > 2 miljoen Pasty / niet-vloeiend > 2 miljoen Pasty / niet-vloeiend 1 miljoen 4,800 Viscositeit na 24 uur (25°Cmpa.s) > 2 miljoen Pasty / niet-vloeiend > 2 miljoen Pasty / niet-vloeiend > 2 miljoen Pasty / niet-vloeiend 4,800 Conclusies De testresultaten wijzen uit dat het gemodificeerde thixotrope polyurea-middel uit Anjeka een superieur verdikkende werking heeft in PVC-harsspuit,de concurrentieproducten die op dezelfde dag een minder effectieve verdikking vertoonden, overtreffen.   Paste met een hoge viscositeit met een viscositeit van meer dan 2 miljoen centipoise, met een niet-vloeiende consistentie.

EZHOU ANJEKA TECHNOLOGY CO.,Ltd Professionele additievenfabrikant Experimenteel Verslag Testnaam Anti-bezinkingstest van waterige slurry met 10% titaniumdioxidegehalte Temperatuur/Vochtigheid:   Klant   Aanvrager   Testdatum 6 januari 2026     Experimenteel Doel: Anjeka dispergeermiddelen screenen en degene identificeren die de beste anti-bezinkingsprestaties levert in een waterige pasta met 10% (gewichtsprocent) titaniumdioxide. Kleurpasta formulering Dispergeermiddel: 6071 6220   Hoeveelheid             water 89             dispergeermiddel 1 Anjeka            titaniumdioxide 10 Lomon R996                           Procedure 1. Maal de kleurpasta tot een fijnheid van ≤10 μm. Neem een deel voor centrifugale stabiliteitstests.2. Na filtratie, plaats het in een oven van 60℃ en observeer de bezinking Resultaat 60℃* gedurende één dag dispergeermiddel 6220 6071           Delaagvorming Geen Geen           Bezinking Geen bezinksel op de bodem Licht bezinksel op de bodem, met een pasta-achtige consistentie                           Vergelijking initiële slurry centrifugatie Centrifugale bezinkingssnelheid % 1000R/10min 3000R/10min           6220 4 13.4           6071 5 12.8                           60℃ gedurende drie dagen dispergeermiddel 6220 6071           Delaagvorming Gelaagdheid,Bovenste laag troebelheid Gelaagdheid,Bovenste laag troebelheid           Bezinking Geen modderig gevoel op de bodem Merkbare verdikking en een pasta-achtige, resistente consistentie waargenomen op de bodem van de container.                                           Conclusie In pasta's op waterbasis met een laag titaniumdioxidegehalte biedt Anjeka 6220 de beste anti-bezinkingsstabiliteit. Er werd geen bezinking waargenomen na één dag warmteveroudering.

Elke formuleerder en applicateur staat voor dezelfde spanning: de drang om dikke, beschermende films in één keer op te bouwen versus de onverbiddelijke aantrekkingskracht van de zwaartekracht naar zakken. Dit is niet alleen een praktische uitdaging - het is een precieze reologische strijd die binnen de coating wordt gevoerd tussen applicatie en uitharding. De overwinnaar wordt niet alleen bepaald door hars, maar door een cruciale klasse van prestatiedirigenten: reologiemodificatoren en oppervlakteadditieven.     1. Het kernmechanisme: programmeren van thixotropie Om deze strijd te winnen, is het essentieel om thixotropie te beheersen - de omkeerbare, tijdsafhankelijke daling van de viscositeit onder schuifspanning. Beschouw het als het 'geheugen' van de coating. Tijdens applicatie met hoge schuifspanning (spuiten, rollen), breken zwakke additieve netwerken, waardoor de coating kan vloeien en egaliseren. Zodra de schuifspanning stopt, moeten die netwerken snel en robuust hervormen, waardoor er voldoende vloeigrens ontstaat om de natte film te suspenderen. De snelheid en sterkte van dit herstel worden afgestemd door additieve chemie. Te langzaam en zakken treedt op; te snel en egalisatie lijdt eronder.   2. De ultieme test: het ontwerpen van de vloeigrens in echte toepassingen Deze balans staat voor zijn grootste uitdaging in veeleisende scenario's, zoals het aanbrengen van een dikke coating op verticaal staal. De cruciale vraag wordt: Hoe dik kan één laag zijn voordat deze gaat zakken? Het antwoord ligt in het nauwkeurig 'instellen' van de vloeigrens - de minimale spanning die nodig is om de vloeistof te laten stromen. Additieven zoals speciaal behandelde kleien of hoogwaardige associatieve verdikkers zijn ontworpen om direct na applicatie een steile stijging van de vloeigrens te veroorzaken. Maar hier is de addertje onder het gras in de productie: schuifgeschiedenis doet ertoe. Overmatig mengen kan deze thixotrope netwerken permanent aantasten, waardoor de anti-zakprestaties in het eindproduct stilletjes worden gesaboteerd. Daarom worden procesbeheersing en additieve schuifstabiliteit ononderhandelbare onderdelen van de succesvergelijking.   3. De conclusie: van preventie tot voorspelbare prestaties Uiteindelijk is de dynamiek van 'opbouw versus zakken' geen kwestie van toeval - het is een discipline van gecontroleerd reologisch ontwerp. Door thixotropie te begrijpen als een instelbare eigenschap en additieven te selecteren die het precieze herstel van de vloeigrens orkestreren, transformeren formuleerders de zwaartekracht van een tegenstander in een beheersbare variabele. Het doel evolueert van het louter voorkomen van falen naar het ontwerpen van een voorspelbaar procesvenster, waarbij dikke, uniforme en defectvrije films de standaarduitkomst zijn. Het beheersen van deze balans is wat een basiscoating onderscheidt van een echt hoogwaardig, betrouwbaar product. Laten we het bespreken: Wat is de meest uitdagende dikke applicatie waarvoor u hebt geformuleerd? Welke additieve chemie heeft uw doorbraak opgeleverd?

Testblad Testnaam Vergelijking van Dispergeermiddelen 6622 en 4310 voor Kleuropbouw temperatuur/vochtigheid   Klant afwerkingscoatings Uitgevoerd door Feng Testdatum 26 december 2025     Doelstelling: De klant verzoekt om het kleurverschil tussen het gespoten monster en het gebakken monster te minimaliseren Kleurpasta formulering           1K5118 hars 50   1K5118 hars 40   1K5118 hars 30 Standaard gemengd oplosmiddel 30   Standaard gemengd oplosmiddel 30   Standaard gemengd oplosmiddel 52 6622/4310 10   6062A 10   6062A 6 F255 carbon black 10   15:1Blauw 20   Permanent Violet 11                 Procedure Bereid zwarte pasta, blauwe pasta en paarse pasta met verschillende dispergeermiddelen volgens de stappen. Testresultaten: 1. Kleuropbouw van de Massatint Pasta 2. Kleuropbouw in CAB-gebaseerd Medium (2:1 Verdunningsverhouding) 3. Kleuropbouw in Aluminium Pasta Medium (3:1 Verdunningsverhouding)     Fijnheid um Viscositeit S           6622 zwarte pasta ＜10 913.2           4310 zwarte pasta ＜10 745                             Conclusie: De kleurpasta bereid met Anjeka6622 vertoonde de zwartste massatint. In CAB-gebaseerde coatings produceerde de formulering met 4310 de zwartste film. Voor aluminiumverf zonder toplaag leek de 4310-basis ook het zwartst. Na het aanbrengen van een blanke lak werd de film op basis van 6622 echter het zwartst. De derde afbeelding illustreert deze verschuiving: het bovenste gedeelte (zonder blanke lak) en het onderste gedeelte (met blanke lak) tonen de verandering in zwartheid dominantie tussen de twee systemen.

Waarom vulstoffen vaak minder dispersant nodig hebben – maar meer procescontrole vereisen Als je ooit een gevulde formulering van laboratorium naar productie hebt vergroot, maar dan alleen nog maar vastzitten, viscositeitsdrift of glansverlies hebt gevonden, dan heb je waarschijnlijk de subtiele tirannie van de dispersies van de vulstof ontmoet. Het probleem is vaak niet een tekort aan dispersant, het kan zelfs een overschot zijn, maar eenMisverhouding tussen de chemie van stabilisatie en de mechaniek van dispersie. In dit artikel wordt onderzocht waarom vulstoffen, hoewel zij schijnbaar eenvoudig zijn, een slimmere aanpak vereisen: eenDe controle van het proces wordt net zo belangrijk als de chemische selectie. De analogie van de bakstenen muur: verspreiding vóór stabilisatie Denk erover als het afbreken van een bakstenen muur in plaats van het schilderen. De...dispersant is de verfDe vulstoffen, met hun lage specifieke oppervlakte, zijn als grote stenen: je hebt niet veel verf per gewichtseenheid nodig. Maar voordat je schildert, moet je eerstDe muur afbreken.het breken van de vaste mortel (de agglomeraten) die de bakstenen samenhoudt; hiervoor is het juiste gereedschap en de juiste kracht nodig (snijmachines en energie). In de vuldispersie is deDe sloop is niet te onderhandelen.Het toevoegen van meer verf (dispersant) aan een niet afgebroken muur lost het structurele probleem niet op, het kan zelfs agglomeraten smeren, waardoor ze moeilijker te breken zijn. Dus,De controle van het proces over de scheer wordt de beslissende factor. Een kritische mantra: “Eerst verstrooien, daarna stabiliseren” Dit leidt tot een kernbeginsel voor zowel de formulering als het proces: 1De fase met hoge scheerkracht: prioriteit voor mechanische afbraakEen gebruikelijke tactiek is om de vulstof in een deel van het vloeibare medium te mengen, waardoor een high-viscosity pasta ontstaat waar snijkrachten het meest effectief zijn.vóór verdunning tot de definitieve formule. 2Stabilisatiestadium: strategische introductie van dispersantDe dispersant is pas volledig effectief nadat de primaire deeltjes zijn vrijgekomen (vaak gesignaleerd door een daling van de viscositeit).- Glijdend mortier effect. Deze volgorde verklaart waarom laboratoriumresultaten vaak niet direct kunnen worden afgestemd.Productieapparatuur moet bewust worden ontworpen om dezelfdespecifieke energie-invoer per massa-eenheidde verwerking van een zeer nauwkeurig proces, niet alleen van grotere tanks. Het tastbare voordeel: van kostenbesparing tot constante kwaliteit Het beheersen van dit beginsel levert meetbare concurrentievoordelen op: Hogere vulbelastingenzonder verlies van stabiliteit → aanzienlijke kostenbesparingen op materialen. Consistentie van partij tot partijin optica en reologie → minder kwaliteitsincidenten. Geoptimaliseerd gebruik van dispersant→ lagere grondstofkosten en het vermijden van bijwerkingen zoals schuim of gevoeligheid. Uiteindelijk, het bekijken van de vulstofdispersie door de lens vangecontroleerde energie-invoer vóór chemische stabilisatieHet is meer dan goede wetenschap, het is slimme techniek die direct de betrouwbaarheid en winstgevendheid van uw product versterkt.   Klaar om uw vulstofverspreiding te beheersen? Als het vastleggen, de variatie van de glans of de inconsistentie van de schaalvergroting uw formuleringen in de weg staan, kan de oplossing liggen in het verfijnen van uwProcesontwerpstrategieNiet alleen je chemische spreadsheet. We helpen bedrijven om het succes van laboratorium-schaal dispersies te vertalen in robuuste, efficiënte productie.Laten we eens bespreken hoe je deze beginselen kunt toepassen op je specifieke materialen, uitrusting en doelen.

Anjeka dispersant-preparatieformule voor polyketon universele kleurpasta op basis van oplosmiddel   Cformule voor geurpasta Witte pasta R996 Zwarte pasta MA100 Rode pasta F5RK rood Blauwe pasta 15:3Phthalo Blauw Groene pasta PG7 Phthalocyanine Groen Gele pasta PY191 geel Opmerking Polyketonhars 10 50 40 40 40 40 60% vaste stof A81 Verdunning van PMA Solvent 15.4 11 25 32 25 21 PMA Anjeka 6402 4.6           Dispergeermiddel Anjeka 6881 Anjeka 6622   9 10 8 10 9 Dispergeermiddel Pigment 70 30 25 20 25 30   Totaal 100 100 100 100 100 100     Procedure: zodra het materiaalmengsel is bereid, worden er glazen kralen met een diameter van 2 mm toegevoegd (1,5 maal de massa van de pasta).   Stabiliteitsonderzoek van op oplosmiddel gebaseerde universele kleurpasta die is bereid met Anjeka 6402 en 6881 voor polyketonesystemen Finesheid vóór warmteveroudering (μm) ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 Finesheid na warmteveroudering (μm) ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10   De op oplosmiddel gebaseerde universele kleurpasta voor polyketon, bereid met Anjeka-dispersant, vertoonde minimale veranderingen in viscositeit en deeltjesgrootte vóór en na warmteveroudering.een uitstekende opslagstabiliteitVoor de selectie van dispersanten is 6402 beter geschikt voor anorganische pigmenten, terwijl 6881 en 6622 beter geschikt zijn voor koolstofzwart en organische pigmenten.     Stabiliteitstest van universele kleurpasta voor oplosmiddel gebaseerd polyketon organisch pigment, bereid door Anjeka 6622   Finesheid vóór warmteveroudering (μm) ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 Finesheid na warmteveroudering (μm) ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10 ≤ 10     Resultaten en conclusiesDe op oplosmiddel gebaseerde universele kleurpasta voor polyketonen, bereid met Anjeka-dispersanten, vertoonde na warmteveroudering minimale veranderingen in viscositeit en deeltjesgrootte.een uitstekende opslagstabiliteit. Wat betreft de selectie van dispersant: Anjeka 6402 is beter geschikt voor anorganische pigmenten. Anjeka 6881 en 6622 zijn beter geschikt voor koolstofzwart en organische pigmenten.